Van klimaatverandering naar omgevingsbemiddeling

Professor Sigrid De Bois (Universiteit Antwerpen) vertelt in deze aflevering over de oorsprong en toekomst van omgevingsbemiddeling.

Sigrid legt uit hoe deze discipline ontstond vanuit Anglo‑Amerikaans onderzoek naar klimaatverandering. Grote ruimtelijke transities bleken daar onvermijdelijk, terwijl klassieke procedures en regelgeving steeds vaker vastliepen op weerstand. Omgevingsbemiddeling groeide uit die nood: een manier om dialoog mogelijk te maken wanneer verandering dwingend is.

We bespreken hoe dit gedachtegoed zijn weg vond naar Vlaanderen en Nederland, en wat omgevingsbemiddeling onderscheidt van klassieke bemiddeling of mediation.

Er zijn twee belangrijke verschillen:

1. Een omgevingsbemiddelaar is onafhankelijk, maar niet neutraal — hij of zij denkt actief mee.
2. Het werk start preventief, door mogelijke conflicten al in een vroeg stadium te identificeren.

Sigrid benadrukt ook het belang van deskresearch, waarmee je inzicht verwerft in buurttrauma’s of historische spanningen die de dialoog kunnen blokkeren nog voor ze goed en wel begint.

En over de term NIMBY is ze duidelijk: in een van de meest dense regio’s van Europa is elke ingreep voelbaar. Het gaat niet over tegenstand, maar over mensen die geraakt worden in hun leefomgeving. Net dan biedt een omgevingsbemiddelaar de nodige verlichting.

‍